iedereen is op zoekIk was deze week op een heel leuk feestje bij iemand in de tuin.

De afgelopen maandagen stonden in het teken van de thema’s ‘Lach, zing en dans’. Ze hadden eerst lachyoga gedaan, vorige maandag hadden ze gezongen rond het kampvuur en deze maandag konden we proeven van een Ecstatic dance avond. Onder de sterren.

We waren met 14 vrouwen, allemaal zowat in de 30 of begin 40. Iemand had me wat meer verteld over de organisatrice. Welke bekende bedrijven ze had opgericht bijvoorbeeld. Wauw! Straffe dingen. Op LinkedIn las ik dat ze nu directeur is van een organisatie. Die heeft het wel allemaal mooi voor elkaar denk je dan.

Maar als ze dan in haar intro aangeeft dat we deze avond alles mogen loslaten en mogen beseffen dat heel veel mensen niet weten wat ze willen en dat dat helemaal ok is… Dat we allemaal op zoek zijn. Dan is dat toch een beetje een eye opener.

Al die mensen die het voor mekaar lijken te hebben, zijn dan misschien toch niet zo gelukkig met hun leven hoe het nu is.

Het draait misschien wel. De job zorgt voor genoeg inkomsten. Maar… is dit het nu?

We hebben die avond onze gedachten gewoon losgelaten en gedanst. Tegen de sterren op. Omdat niemand keek en niemand oordeelde.

%d bloggers liken dit: